این گریه بر حسین (ع) است که منبع عزت ما است
از زیباترین اشعار نزار قبانی
شاعر معروف سوریه- درباره حضرت امام حسین (ع)
ترجمه: حسن بشیر
هنگامیکه مخالف ما از تعجب خسته شد، پرسید
آیا حسین (ع) با شیعیان رافضی هم نسب است؟
ذکر حسین (ع) از زبان آنان نمی افتد
و در طی زمان شعله آن بر افروخته تر می شود
گویی در همه اعصار بر هیچ خونی
چون خون حسین در کربلا نگذشته است
آیا زمان پایان یافتن گریه فرا نرسیده است؟
در حالیکه حسین (ع) از حیات رفته است، و این گریه دیگر سودی ندارد؟
به وی پاسخ دادم: شما را با حسین (ع) چه نسبتی است؟
ای ارباب محافل لهو و لعب؟
اگر بین ما و حسین (ع) نسبتی نیز نباشد
همین گریه برای پیوند ما با وی کافی است
آزاده مرد، خوبی و احسان و پاسخ به آن را فراموش نمی کند
و اگر فراموش کند به ادب أسائه ی ادب کرده است
ای ملامت کنندگان، عشق حسین (ع) ما را دیوانه کرده است
و سراسر وجدان های ما را فرا گرفته است
این عشق در عمق استخوان ما فرو رفته است
به گونه ای که همه وجودمان را فرا گرفته است
چه کسی مانند او «کرامت» را زنده کرد
زمانیکه «کرامت» بر دست های مستکبران عرب مرده بود
او بود که جهان سر سپرده به حاکمان را بیدار کرد
و لذا سربلند شد و درجات عالی را پیمود
با قیام وی سکوت و خمودی به خموشی فرو رفت
و ذلت و خواری از چهره زندگی زدوده شد
بنابراین، این گریه بر حسین (ع) است که منبع عزت ما است
با این گریه تا روز قیامت با او همراه خواهیم بود
بر آن سری گریه می کنیم که آیات قران می خواند
در حالیکه نیزه، منبر او بود، و این شگفتی آفرید
بر آن دهانی گریه می کنیم که دندان آن شکسته شد
و بر بدنی گریه می کنیم که پاره پاره گردید و به غارت برده شد
گریه می کنیم بر زنان پاکی که حرمت آنان شکسته شد
و بر جوانانی که بدن آنها قطعه قطعه گردید
اکنون نام بزرگان دیگر را، فراموش کن
تا برای آتش جهنم پروردگار، هیزم نگردی
السلام على الحسین وعلى علی بن الحسین وعلى أولاد الحسین وعلى أصحاب الحسین.
